* Πίνακας ενεργειών


Για εναλλακτικούς συνδέσμους ακρόασης
πατήστε εδώ

Αποστολέας Θέμα: Γιάννης Χαρούλης - Μαγγανείες (5/2012)  (Αναγνώστηκε 3666 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Kouzoulotetia

  • A(ddi)CTIVE RADIO
  • Moderator Συντονιστής
  • ****
  • Μηνύματα: 1494
  • Φύλο: Γυναίκα
  • que sera sera..
    • Προφίλ
    • Περαστε κοσμεε..
Γιάννης Χαρούλης - Μαγγανείες (5/2012)
« στις: Μάιος 19, 2012, 22:04:48 μμ »


Ο πολυαναμενόμενος δίσκος έχει τον τίτλο "Μαγγανείες" και είναι απότέλεσμα συνεργασίας με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου!

1. ʼγιοι (μουσική Μανώλης Πάππος)
2. Ανεμόσκαλα (στίχοι Ξενοφών Γκαναδάκης)
3. Οδοιπόροι
4. Πλύστρα του ουρανού
5. Το σκουλαρίκι
6. Μια μάνα που ‘χε ένα γιο (στίχοι παραδοσιακοί)
7. Μαγγανείες
8. Η ουρά του αλόγου
9. Ο ακίνητος
10.Τότε και ‘γω
11.Πρώτη άνοιξη
12.Ραμόν

Καλοτάξιδος!!! :)
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 19, 2012, 22:08:55 μμ από Kouzoulotetia »

Αποσυνδεδεμένος witchking

  • Ατμιστής
  • Administrators Διαχειριστές
  • *****
  • Μηνύματα: 1845
  • Φύλο: Άντρας
  • Με τους αγγέλους άγγελος σκυλί με τα σκυλιά
    • Προφίλ
Απ: Γιάννης Χαρούλης - Μαγγανείες (5/2012)
« Απάντηση #1 στις: Μάιος 20, 2012, 23:01:10 μμ »
 :bow :bow :clap :clap

Ένας δίσκος, διαφορετικός από τους προηγούμενους του Χαρούλη. Το ότι είναι Δίσκος Θανάση Παπακωνσταντίνου, μυρίζει από χιλιόμετρα μακριά!!
12 τραγούδια, εκ των οποίων τα 3, είναι επανεκτελέσεις.

Μια μάνα που χε ένα γιο. Η πρώτη εκτέλεση ήταν της Μελίνας Κανά. Η μουσική βέβαια του Θανάση, αλλά οι στίχοι είναι από ένα παραδοσιακό της Λέσβου.
Η ουρά του αλόγου. Πρώτη εκτέλεση από τη Φένια Παπαδόδημα. Πραγματικά δεν μπορώ να αποφανθώ ποια ερμηνεία μου αρέσει περισσότερο. Διαφορετική αυτή του Χαρούλη, πιο "διαμαρτυρίας" από την περισσότερο "αισθαντική" της Παπαδόδημα.
Ραμόν. Πρώτη ερμηνεία από το Διονύση Σαββόπουλο στο Σαμάνο. Εδώ χωρίς υπερβολή, θυμόμουν ότι κάπου κάπως το ήξερα αυτό και ψαχνόμουν να βρω που και πως. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά το είχα στα αζήτητα. Ο Γιάνναρος το απογειώνει!!!! Πραγματικά χωρίς καμία αμφιβολία!!! Αναδεικνύει τους εξαιρετικούς στίχους που ούτε είχα προσέξει πριν.

Τα υπόλοιπα 7 τραγούδια είναι καινούργια.

Για το Σκουλαρίκι τι να γράψω. Έχει ακουστεί τόσο πολύ πια, που μοιάζει σαν παλιό τραγούδι από καιρό.
Ανεμόσκαλα-Μαγγανιές-Τότε και γω-Πρώτη άνοιξη εξαιρετικά!!! και από κοντά ακολουθούν τα   Άγιοι-Οδοιπόροι-Πλύστρα τ' ουρανού-Ο ακίνητος

Πολύ καλή δουλειά και άξιζε η αναμονή.

Υ.Γ Ρίξε πράμα στο JukeBox Ντόκι!!! Ρίξε!!!  ;D

Αποσυνδεδεμένος ioanna

  • Φανατικός Ακτιβιστής
  • ****
  • Μηνύματα: 801
    • Προφίλ
Απ: Γιάννης Χαρούλης - Μαγγανείες (5/2012)
« Απάντηση #2 στις: Ιούνιος 13, 2012, 02:41:27 πμ »
Η αληθεια ειναι πως με το που εμαθα για τον καινουριο δισκο του Γ. Χαρουλη ενθουσιαστηκα γιατι το περιμενα καιρο τωρα...και ακομη περισσοτερο οταν εμαθα πως η συνεργασια περιλαμβανει και Θ. Παπακωνσταντινου, η αναμονη μοιραστηκε τη θεση της με την περιεργεια.. Γνωριζω πως ο Θανασης Παπακων/νου εχει ενα πολυ ιδιαιτερο υφος, το οποιο δεν ειναι ευκολα προσεγγισιμο απο το ευρυ κοινο , κατι το οποιο επιβεβαιωθηκε απο το πρωτο κιολας ακουσμα των νεων τραγουδιων..

Οσο για τον Γ. Χαρουλη τον ακουσα πρωτη φορα με τον τραγουδι "Συννεφα του γιαλου" και με ειχε πραγματικα εντυπωσιασει η δυναμη και η δωρικοτητα της φωνης και της ερμηνειας του...οταν τον ακουσα δε ζωντανα στη συναυλια στο θεατρο Βραχων μαζι με Χ. Θηβαιο, να ερμηνευει τον " Χειμωνανθο " ή το " Εκατοφυλλα" πιστεψα πραγματικα πως η πορεια του θα ηταν τουλαχιστον αντιστοιχη της αρχης της...

Οφειλω να ομολογησω, λοιπον, οτι ο δισκος "Μαγγανειες" μπορει οντως να "φωναζει" απο μακρυα οτι ειναι συνθεση του Παπακων/νου, μπορει οντως η ερμηνεια του Χαρουλη να ειναι συγκλονιστικη, ισως ακομα και η μουσικη και οι στιχοι να ειναι ιδιαιτεροι, ωστοσο πιστευω πως εγω τουλαχιστον προσωπικα δεν θα επελεγα να βαλω καποιο απο αυτα τα τραγουδια την ωρα που θα ξυπνησω το πρωι, ή καποιο βραδυ που θα θελω να χαλαρωσω ή να ζητησω να ακουσω σε καποια εκπομπη για να εκφρασω το συναισθημα της στιγμης... Θεωρω οτι ειναι λιγο "εξεζητημενα" και οχι πως εχω καποιο προβλημα με αυτο, γτ ισως δεν με αντιπροσωπευει, απλα νομιζω πως με αυτο το δισκο ο Χαρουλης " χανει" το εδαφος που ειχε κερδισει με τον προηγουμενο δισκο. Με αυτο εννοω πως αν και ο "Χειμωνανθος" δεν μπορει να θεωρηθει ποπ και εμπορικο τραγουδι, θα συνεχισει να ζηταται και μετα απο χρονια ισως απο πολυ κοσμο, δεν ειμαι ομως καθολου βεβαιη πως τραγουδια οπως οι "Αγιοι" ή η "Πλυστρα τ' ουρανου" θα συνεχισουν να ακουγονται μεσα στους επομενους μηνες...

Αν λοιπον ο στοχος και ο σκοπος της κυκλοφοριας ενος δισκου ειναι να επι-κοινωνησει την μουσικη με οσο το δυνατον περισσοτερους ακροατες, προσωπικη μου γνωμη ειναι πως αυτος εδω δεν το καταφερε στον ιδιο βαθμο με τον προηγουμενο.. και κλεινοντας, να προσθεσω πως ταλεντα οπως αυτο του Χαρουλη δεν θα επρεπε να περιοριζονται σε τραγουδια που μπορουν να ακουσουν οι "λιγοι", αλλα να τους δινονται τα φτερα για να πεταξουν και να αγκαλιασουν οσο το δυνατον περισοτερους...
It's always darkest before the dawn...