* Πίνακας ενεργειών


Για εναλλακτικούς συνδέσμους ακρόασης
πατήστε εδώ

Αποστολέας Θέμα: H Φάτα Μοργκάνα του Καββαδία και το Καρχηδόνιο επίχρισμα του γυναικείου κόλπου  (Αναγνώστηκε 6846 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος RadioVeteran

  • Administrators Διαχειριστές
  • *****
  • Μηνύματα: 3258
  • Φύλο: Άντρας
    • Προφίλ
                                       http://www.youtube.com/watch?v=g9iiK7q2RC4


Η ονομασία Φάτα Μοργκάνα αποτελεί ιταλική μετάφραση του ονόματος της Μόργκαν λε Φέι, της μάγισσας και ετεροθαλούς αδελφής του Βασιλιά Αρθούρου, και χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει ένα ιδιαίτερο είδος αντικατοπτρισμού, ένα οπτικό φαινόμενο, που οφείλεται σε θερμοκρασιακή αναστροφή. Τα αντικείμενα στον ορίζοντα, όπως νησιά, κρημνοί, πλοία ή παγόβουνα, εμφανίζονται σύνθετα, δηλαδή δύο είδωλα ίδιου αντικειμένου ενωμένα αντίστροφα κατά κορυφή.
Όταν ο καιρός είναι ήπιος, η απρόσκοπτη αλληλεπίδραση μεταξύ του ζεστού υπερκείμενου αέρα και του πυκνότερου ψυχρού αέρα κοντά στην επιφάνεια του εδάφους μπορεί να δράσει ως διαθλαστικός φακός, δημιουργώντας ένα κατακόρυφα αντεστραμμένο είδωλο, επί του οποίου φαίνεται να αιωρείται το απομακρυσμένο ευθύ είδωλο. Η Φάτα Μοργκάνα παρατηρείται συνήθως τις πρωινές ώρες μετά από μια ψυχρή νύχτα που έχει σαν αποτέλεσμα τη διαφυγή θερμότητας δι' ακτινοβολίας στο διάστημα. Η πρώτη αναφορά σε "Φάτα μοργκάνα" στα αγγλικά, το 1818, αφορούσε έναν παρόμοιο αντικατοπτρισμό που παρατηρήθηκε στο Στενό της Μεσσίνας, ανάμεσα στην Καλαβρία και τη Σικελία. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο στις κοιλάδες των ψηλών βουνών, όπως η κοιλάδα Σαν Λούις του Κολοράντο όπου το φαινόμενο μεγεθύνεται εξαιτίας της καμπύλωσης του πυθμένα της κοιλάδας που αντισταθμίζει την καμπυλότητα της Γης. Είναι πιθανό να παρατηρηθεί στις Αρκτικές θάλασσες σε πολύ γαλήνια πρωινά, ή συχνά στις καλυμμένες με πάγο κρηπίδες της Ανταρκτικής.
Η "Φάτα Μοργκάνα" υπάγεται στους ανώτερους αντικατοπτρισμούς (superior mirage), που διακρίνονται από τους πιο συνηθισμένους κατώτερους αντικατοπτρισμούς (inferior mirage), οι οποίοι δημιουργούν την οφθαλμαπάτη μακρινών νερόλακκων στην έρημο και "υγρού οδοστρώματος" στους πολύ ζεστούς δρόμους.

Ό,τι διαβάσετε από εδώ και κάτω είναι αντιγραφή από το βιβλίο του Μήτσου Κασόλα: Νίκος Καββαδίας, Γυναίκα - Θάλασσα - Ζωή/αφηγήσεις στο μαγνητόφωνο, που εκδόθηκε από τον Καστανιώτη το 2004. Όπως ο ίδιος ο συγγραφέας μάς πληροφορεί, η μαγνητοφώνηση έγινε στο σπίτι τού συγγραφέα, κατά την τελευταία επίσκεψη του ποιητή, μόλις σαράντα εφτά μέρες πριν το θάνατό του από εγκεφαλικό στις 10 Φεβρουαρίου 1975. "Απέπνεε ένα αίσθημα μοναξιάς, ένα προαίσθημα μη δεν προλάβει να μπαρκάρει, στις 12 του Γενάρη, και μείνει στη στεριά και του συμβεί τίποτα...", λέει ο Μήτσος Κασόλας και προσθέτει : "Αυτό το προαίσθημα, αυτή η ανασφάλειά του ήταν και ο κρυφός λόγος μου να του ζητήσω να μου επιτρέψει ν' ανοίξω το μαγνητόφωνό μου και να καταγράψω κάποιες απαγγελίες ποιημάτων του και κάποιες από τις πολλές ιστορίες του. Δέχτηκε. Έτσι σώθηκε η φωνή του κι οι ιστορίες του, που ποσώς τον ενδιέφερε, νομίζω, πόσο πραγματικές, πόσο αληθινές ή πόσο μυθοποιημένες ήταν. Το ίδιο δεν ενδιέφερε και μένα και ελπίζω να μη σας ενδιαφέρει και σας".


-- Λοιπόν, για να σωπάσουμε όλοι τώρα, παρακαλώ, να ακούσουμε τον φίλο μας τον Καββαδία να μας απαγγέλλει κάποια του ποιήματα, απ' αυτά που θα έχει στη νέα ποιητική συλλογή του.

-- Επιμένεις, Κασόλα; Μα 'γω, όταν τα απαγγέλλω, τα δολοφονώ, αδερφέ μου.

-- Τα θυμάσαι απέξω;

-- Τα θυμάμαι, αλλά ντρέπομαι.

-- Ας ντρέπεσαι, θέλω, όπως σου είπα, να κρατήσω τη φωνή σου στο μαγνητόφωνό μου, να την έχω, μαζί και ό,τι άλλο μας πεις απόψε...Ξεκινησε να απαγγελλει..

"Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ' το κορμί σου
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.


Στρείδι ωκεάνειο αρραβωνιάζεται το φως.
Γεύση από φλούδι του ροδιού, στυφό κυδώνι
κι ο άρρητος πόνος, πιο πικρός και πιο στυφός,
που εναποθέτανε στα βάζα οι Καρχηδόνιοι.


Πανί δερμάτινο, αλειμμένο με κερί,
οσμή από κέδρο, από λιβάνι, από βερνίκι,
όπως μυρίζει αμπάρι σε παλιό σκαρί
χτισμένο τότε στον Ευφράτη στη Φοινίκη.


Χόρτο ξανθό τρίποδο σκέπει μαντικό.
Κι ένα ποτάμι με ζεστή, λιωμένη πίσσα,
άγριο, ακαταμάχητο, απειλητικό,
ποτίζει τους αμαρτωλούς που σ' αγαπήσαν.


Rosso romano, πορφυρό της Δαμασκός,
δόξα τού κρύσταλλου, κρασί απ' τη Σαντορίνη.
Ο ασκός να ρέει, κι ο Απόλλωνας βοσκός
να κολυμπάει τα βέλη του με διοσκορίνη.


Σκουριά πυρόχρωμη στις μίνες τού Σινά.
Οι κάβες της Γερακινής και το Στρατόνι.
Το επίχρισμα. Η άγια σκουριά που μας γεννά,
μας τρέφει, τρέφεται από μας, και μας σκοτώνει.


Καντήλι, δισκοπότηρο χρυσό, αρτοφόρι.
ʼγια λαβίδα και ιερή από λαμινάρια.
Μπροστά στην Πύλη δύο δαιμόνοι σπαθοφόροι
και τρεις Αγγέλοι με σπασμένα τα κοντάρια."



-- Νίκο, αν μου επιτρέπεις να σε ρωτήσω κάτι, του λέω (νομίζοντας, με την παύση που έκανε, ότι η απαγγελία αυτού του ποιήματος είχε τελειώσει), από όλες τις γυναίκες που συνάντησες στα λιμάνια τού κόσμου, είναι καμιά που να τη θυμάσαι ιδιαίτερα;

-- Όχι, οι περισσότερες δεν είχαν το καρχηδόνιο επίχρισμα. (Χαμογελάει).

-- Γιατί χαμογελάς; Τι είναι αυτό το καρχηδόνιο επίχρισμα, δεν το κατάλαβα. Γιατί διστάζεις; (Στην παρέα εκείνο το βράδυ υπήρχαν και αρκετές κοπέλες). Ντρέπεσαι τα κορίτσια;

-- Όχι, δεν ντρέπομαι... Να, είναι ένα επίχρισμα που υπάρχει πάντα μέσα στον γυναικείο κόλπο.

-- Πρόσθετο;

-- Όχι, φυσικό επίχρισμα, όπως και τα λαμινάρια που λέω : ʼγια λαβίδα και ιερή από λαμινάρια κλπ. Λαβίδα από την ʼγια Κοινωνία.

-- Και τα λαμινάρια πάλι, τι είναι αυτά;

-- Ένα τέλειο φύκι, θα 'λεγα, φυτεμένο μες στη γη, αλλά δουλεύει μόνο του, εργάζεται, ζει, το οποίο, άμα το κόψεις, μετά είναι νεκρό και ζωντανεύει και μεγαλώνει μόνο μέσα στον γυναικείο κόλπο και πουθενά αλλού. Και μπορεί να τη σκοτώσει τη γυναίκα άμα το ξεχάσει μέσα της. Μ' αυτό κάνανε οι Αμερικάνες εκτρώσεις.

-- Τόσο δραστικό είναι;

-- Κάνει μια αιμορραγία μ' αυτό η γυναίκα, διαστέλλει τον κόλπο της κι άμα το αφήσει περισσότερο απ' όσο πρέπει, αυτό μεγαλώνει και γίνεται μια διχάλα. Μια διχάλα, ας πούμε, σαν την ιερή λαβίδα της μετάληψης, του αγίου δισκοπότηρου που λέω.

-- Και το καρχηδόνιο επίχρισμα; Τι είναι;

-- Κοίτα να δεις -γελάει και πάλι- όλες, όλες το έχουν αυτό το καρχηδόνιο επίχρισμα, εγώ το έβγαλα έτσι, ποιητικά... Θυμίζει τα βάζα των Καρχηδόνιων, που τα βάφανε αυτοί μόνο από μέσα, μ' ένα ειδικό επίχρισμα. Και το γυναικείο επίχρισμα, πώς να το πω, είναι η χλωρίδα, ας πούμε. Όπως έχουμε θαλάσσια χλωρίδα, τροπική χλωρίδα, πανίδα κλπ. Είναι πολύ ερεθιστική. (Γελάει). ʼμα δεν υπάρχει αυτή η κολπική χλωρίδα, δεν μπορεί η γυναίκα να κάνει παιδί. Μα καλά, τόσα πολλά ξέρω εγώ;

-- Τα κέρατά σου ξέρεις, Καββαδία, του απαντάω.

Κι ο Καββαδίας ξαναγελάει και γελάμε όλοι και πάλι και συνεχίζουμε τη συζήτηση.

-- Και οι γυναίκες, λοιπόν, που γνώρισες εσύ στα λιμάνια, γιατί αυτές δεν είχανε το καρχηδόνιο επίχρισμα;

-- Γιατί οι πόρνες δεν έχουν αυτό το επίχρισμα, σπάνια το έχουν. Από την πολλή χρήση δεν έχουν. Σπάνια νά 'χουνε αυτές την "άγια σκουριά", που λέω. Κάτι σαν αυτή την κόκκινη, πυρόχρωμη σκουριά των λατομείων, που τη φορτώναμε στα καράβια από το Στρατόνι, τη Γερακινή κλπ. Αυτό το επίχρισμα έχει απόχρωση σκουριάς.


Φάτα Μοργκάνα


-- Αφήσαμε όμως το ποίημα μισό, να σας πω και το υπόλοιπο. (Απαγγέλλει και πάλι):


"Πούθ' έρχεσαι; Απ' τη Βαβυλώνα.
Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα.
Ποιαν αγαπάς; Κάποια τσιγγάνα.
Πώς τη λένε; Φάτα Μοργκάνα.


Πάντα οι κυκλώνες έχουν γυναικείο
όνομα. Εύα από την Κίο.
Η μάγισσα έχει τρεις κόρες στο Αμανάτι
και η τέταρτη είν' ένα αγόρι μ' ένα μάτι.


Ψάρια που πετάν μέσα στην άπνοια,
όστρακα, λυσίκομες κοπέλες,
φίδια της στεριάς και δέντρα σάπια,
άρμπουρα, τιμόνια και προπέλες.


Να 'χαμε το λύχνο του Αλαδίνου
ή το γέρο νάνο απ' την Καντώνα.
Στείλαμε το σήμα του κινδύνου
πάνω σε άσπρη πέτρα με σφεντόνα.


Δαίμονας γεννά τη νηνεμία.
Ξόρκισε, Allodetta, τ' όνομά του.
Λούφαξεν ο δέκτης του ασυρμάτου,
και φυλλομετρά τον καζαμία.


Ο άνεμος κλαίει. Σκυλί στα λυσσιακά του.
Γεια χαρά, στεριά, κι αντίο, μαστέλο.
Γλίστρησε η ψυχή μας από κάτου,
έχει και στην κόλαση μπορντέλο."



Γελάμε με το "έχει και στην κόλαση μπορντέλο" και σχολιάζει:


-- Η ψυχή του πεθαμένου βγαίνει από πίσω, η γιαγιά μου το 'λεγε. Εμένα δε βγήκε ακόμα. Λοιπόν, μέσα στον κυκλώνα, στο μάτι, έχει άπνοια, τέλεια άπνοια. Αλλά πώς θα βγεις από κει πέρα, απ' τον κυκλώνα; Και πού θα την πάει αυτήν την άπνοια, από πού θα την σπάσει να μην πέσει ο αέρας; Και κει βλέπεις πλοία στον αέρα, ψάρια στον αέρα, ξύλα αιωρούμενα, φίδια... Μιλάω για κυκλώνες και όχι για τους ανεμοστρόβιλους, τους ανεμορούφαλους της στεριάς.

-- Και, Φάτα Μοργκάνα;

-- Φάτα Μοργκάνα είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει στη Σικελία, στο στενό, ή στη Νάπολη απόξω, νύχτα, τρεις η ώρα, και παρουσιάζει τρεις γυναίκες που χορεύουν στον ορίζοντα. Μετά σβήνει. Κρατά ένα δυο λεπτά, τρεις η ώρα τη νύχτα, πάντα την ίδια εποχή. Καμιά φορά μπορεί να είναι και ηλιακό φαινόμενο και να το βαστάει κάποιο σύννεφο και το παρουσιάζει μετά. Να, κάνει μια αποθήκευση αυτού.

-- Εσύ το είδες αυτό το φαινόμενο;

-- Δύο φορές.

-- Μη μου πεις... Έχουνε σχήμα; Πώς είναι;

-- Έχουνε σχήμα, κανονικό σχήμα, με τα πέπλα τους, τα μαλλιά τους, λυσίκομες, σε ανατριχιάζει αυτό το φαινόμενο.

-- Αλήθεια, με συγχωρείς που σε ξαναρωτάω, το 'χεις δει εσύ αυτό το θέαμα με τα μάτια σου;

-- Ναι, βρε παιδάκι μου, πολλές φορές. Αυτό το θέαμα μάλιστα το είδα, την πρώτη φορά, με έναν Καραντώνη. Αυτός με φώναξε. "Δεν ξέρω τίποτα", μου λέει. Ξάδερφος πρώτος του Αντρέα του ύπαρχου στο καράβι. Αλλά αντικατοπτρισμούς έχω δει πολλές φορές. Έχω δει το Αλγέρι και μετά τους μιναρέδες του στην Ερυθρά. Και λες, αυτό δεν είναι Κάιρο, Αλεξάνδρεια, είναι τ' Αλγέρι, που το ξέρεις. Γιατί μπαίνοντας μετά στο παλιό ντοκ, βλέπεις τι έχει, πόσα φανάρια κλπ.



Για περισσότερο ...Καββαδία ανατρέξτε:

1) ΜΗΤΣΟΣ ΚΑΣΟΛΑΣ, Νίκος Καββαδίας, Γυναίκα - Θάλασσα - Ζωή/Αφηγήσεις στο μαγνητόφωνο, εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, Αθήνα 2004.


2) GUY (MICHEL) SAUNIER, "Ετούτο το κορμί το τόσο αμαρτωλό..."/Έρευνα στον μυθικό κόσμο του Νίκου Καββαδία, εκδ. ΑΓΡΑ, Αθήνα 2004.





Στάσου μωρέ, μύγδαλα..λίγα μύγδαλα θέλω να σου δώσω,τι φαντάστηκες?

http://www.activeradio.gr/index.php/topic,782.0.html
http://www.activeradio.gr/index.php/topic,1954.0.html

Αποσυνδεδεμένος amfenster

  • Η Οπωσδήποτε Παράθυρο
  • General Moderator Γενικός Συντονιστής
  • ****
  • Μηνύματα: 3856
  • Φύλο: Γυναίκα
  • On the Internet, nobody knows you 're a dog...
    • Προφίλ
Η "γνωριμία" μου με τον Καββαδία αριθμεί πολλά χρόνια. Τον πρωτογνώρισα γύρω στα δέκα, όταν ο μεγάλος αδερφός μου, σπουδαστής τότε ήδη της Σχολής Εμποροπλοιάρχων, έφερε στο σπίτι σε βινύλιο τον Σταυρό του Νότου. Είναι ίσως ο πιο πολυακουσμένος δίσκος που πέρασε από τη ζωή μου - σε βαθμό που έμαθα απ' έξω τους στίχους όλων των τραγουδιών και τους θυμάμαι ακόμα. Γενικά, η ποίηση του Καββαδία μέσα στην ιδιομορφία της, έγινε για μένα στο πέρασμα των χρόνων κάτι σαν... οικογενειακό κειμήλιο.

Ο μεγάλος αδερφός έφυγε σήμερα το απόγευμα για Σιγκαπούρη. Να 'χει καλά ταξίδια  :)
"Whenever people agree with me I always feel I must be wrong" Oscar Wilde

Αποσυνδεδεμένος Νερένια

  • Ακτιβιστής
  • *
  • Μηνύματα: 3
  • Φύλο: Γυναίκα
    • Προφίλ
    • Μικρός Ναυτίλος
Όταν βρίσκουμε στο διαδίκτυο ένα κείμενο που μας ενδιαφέρει, μας αρέσει και το αντιγράφουμε, οφείλουμε να αναφέρουμε την πηγή μας, δείχνοντας υπευθυνότητα και σεβόμενοι τον πνευματικό κόπο του άλλου. Έτσι είδα ότι προβλέπει και ο κανονισμός λειτουργίας αυτού εδώ του ιστότοπου.

Ωστόσο το παρόν κείμενο που ανάρτησε ο χρήστης RadioVeteran από τη δεύτερη παράγραφο και ως το τέλος είναι πιστή αντιγραφή και επικόλληση δικού μου κειμένου που δημοσίευσα εδώ: http://littlenautilus.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html  

Φαίνεται κάποιοι δεν υπακούουν σε κανόνες δεοντολογίας. Παρεμβαίνω, λοιπόν, για να αποκατασταθεί η τάξη και να τονίσω πως όσο κι αν είναι το διαδίκτυο ξέφραγο αμπέλι, δεν νομιμοποιείται κανένας να χρησιμοποιεί τη δουλειά κάποιου σαν να ήτανε δική του και να την αναρτά οπουδήποτε χωρίς να αναφέρει την πηγή.

Αποσυνδεδεμένος amfenster

  • Η Οπωσδήποτε Παράθυρο
  • General Moderator Γενικός Συντονιστής
  • ****
  • Μηνύματα: 3856
  • Φύλο: Γυναίκα
  • On the Internet, nobody knows you 're a dog...
    • Προφίλ
Καλησπέρα Νερένια και καλωσόρισες στα... χωρικά μας ύδατα. Να δούμε λίγο πώς έχουν τα πράγματα;  :)

Η δεύτερη παράγραφος ξεκινά έτσι: "Ό,τι διαβάσετε από εδώ και κάτω είναι αντιγραφή από το βιβλίο του Μήτσου Κασόλα: Νίκος Καββαδίας, Γυναίκα - Θάλασσα - Ζωή/αφηγήσεις στο μαγνητόφωνο, που εκδόθηκε από τον Καστανιώτη το 2004. Όπως ο ίδιος ο συγγραφέας μάς πληροφορεί...". Αυτό νομίζω είναι και το "επίμαχο" κομμάτι (συν τις βιβλιογραφικές παραπομπές στο τέλος), μιας και αυτά που μεσολαβούν είναι αποσπάσματα από το βιβλίο, έτσι δεν είναι; Η "δουλειά" λοιπόν και η πνευματική ιδιοκτησία στην οποία αναφερόμαστε ουσιαστικά, είναι αυτή του κυρίου Κασόλα και η πηγή, το βιβλίο του. Σαφώς και εμφανέστατα ο συμπαραγωγός Radioveteran το δικό σου άρθρο μετέφερε εδώ. Με δυο λόγια, το άρθρο σου αποτέλεσε το "συνδετικό κρίκο" ανάμεσα σε αυτόν και στο βιβλίο ή αν θες, τον συγγραφέα.

Κρίνω λοιπόν προσωπικά πως είναι υπερβολική η χρήση της φράσης "δεν νομιμοποιείται κανένας να χρησιμοποιεί τη δουλειά κάποιου σαν να ήτανε δική του", διότι η δουλειά είναι του συγγραφέα κου Κασόλα, στον οποίο και σωστά, αποδίδονται τα εύσημα.

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου πως σε περιπτώσεις που χρησιμοποιούμε "έτοιμα" κείμενα πρέπει να αναφέρουμε την προέλευσή τους και ει δυνατόν, τον συγγραφέα. Στην περίπτωση αυτή όμως δεν τίθεται θέμα δεοντολογίας μεγαλύτερο από όσο αφορά στις φράσεις σου που πιο πάνω ανέφερα.

Αυτή είναι μόνο η προσωπική μου άποψη και ήθελα απλά να την αναφέρω. Nα 'χεις ένα καλό απόγευμα.  :)
"Whenever people agree with me I always feel I must be wrong" Oscar Wilde

Αποσυνδεδεμένος Νερένια

  • Ακτιβιστής
  • *
  • Μηνύματα: 3
  • Φύλο: Γυναίκα
    • Προφίλ
    • Μικρός Ναυτίλος
Φίλε amfenster (τι φοβερό κομμάτι κι αυτό),

καθώς θα είδες, πουθενά στο κείμενο το δικό μου δεν αποκρύπτεται η πηγή που χρησιμοποίησα. Απεναντίας υπερτονίζεται κιόλας και από την αρχή μάλιστα της ανάρτησης.

Όσον αφορά εμένα, η δουλειά η δική μου συνίσταται στα εξής: α) είχα την αρχική ιδέα να αναφερθώ σε κάτι που για πολλούς ίσως αποτελούσε ερωτηματικό ακούγοντας το μελοποιημένο ποίημα του Καββαδία και β) μπήκα στον κόπο (όσο κι αν το έκανα με αγάπη και μεράκι) να πληκτρολογήσω κατεβατά ολόκληρα από το βιβλίο. Για εμένα πηγή υπήρξε το βιβλίο του Μήτσου Κασόλα, για τον συμπαραγωγό RadioVeteran, όμως, πηγές υπήρξαν η ανάρτησή μου καθώς και ο τόπος από όπου άντλησε τις πληροφορίες για το φυσικό φαινόμενο της Φάτα Μοργκάνα. Και τα δυο πουθενά στην ανάρτησή του δεν αναφέρονται. Εγώ δεν διεκδικώ παρά μόνο αυτά που μου ανήκουν, έστω κι αν συνίστανται μόνο από μια ιδέα και μερικές δικές μου αράδες.  

Αυτήν την (κατά τη γνώμη σου) όχι και τόσο σοβαρή δουλειά κάποιος άλλος την βρήκε έτοιμη και με ένα απλό copy-paste την παρουσίασε κάπου αλλού σαν να επρόκειτο για δική του ιδέα και δικό του κόπο. Θεμιτό είναι το μοίρασμα στο διαδίκτυο όσων αποθησαυρίζουμε και μας αρέσουν. Αλλά την πηγή μας (άμεση ή έμμεση) οφείλουμε να την αναφέρουμε, αν βεβαίως διαθέτουμε στοιχειώδη σοβαρότητα και μας ενδιαφέρει να μην είναι το διαδίκτυο ξέφραγο αμπέλι αλλά χώρος διακίνησης και μοιρασιάς υπεύθυνης πληροφόρησης.

Αυτά τα λίγα από μένα. Να έχεις κι εσύ ένα καλό απόγευμα.   :)

Αποσυνδεδεμένος RadioVeteran

  • Administrators Διαχειριστές
  • *****
  • Μηνύματα: 3258
  • Φύλο: Άντρας
    • Προφίλ
Θα συμφωνήσω με τον φίλο Νερένια..όσο για σένα φίλε αμφένστερ, όντως είσαι φοβερό κομμάτι..
Στάσου μωρέ, μύγδαλα..λίγα μύγδαλα θέλω να σου δώσω,τι φαντάστηκες?

http://www.activeradio.gr/index.php/topic,782.0.html
http://www.activeradio.gr/index.php/topic,1954.0.html